Op Deltahoogte, Martin McNamara, 1991

Het beeld ‘Op Deltahoogte’ is het eerste in de reeks kunstwerken voor de kernen van de gemeente Borsele. Het gaat in op dat wat Borsele deelt met de andere Zeeuwse gemeenten.
De ligging onder de waterspiegel heeft Zeeland en het landschap gevormd. Dijken en dijkjes bepalen de structuur en de aanblik ervan. In de periode dat Martin McNamara het beeld maakte werd er bij Ellewoutsdijk, waar hij zijn atelier had, gewerkt aan de dijkverhoging die de veiligheid op Deltanorm moest brengen.

Vrachtwagens reden af en aan met zand en andere materialen.Het beeld speelt op dit alles in. Oorspronkelijk vormde het een piramidevormig dank over een aarden verhoging die je met een vliedberg zou kunnen vergelijken. Deze primitieve toevluchtsplekken zijn duidelijk heel anders dan de strakke vormen van de eigentijdse dijken .
De piramidevorm is ook een vereenvoudiging van de ‘delta’, de 4e letter uit het Griekse alfabet.

De wielen die de stalen vorm dragen kun je zien als een herinnering aan de vrachtwagens die Martin McNamara steeds voorbij zag komen. De wielen zijn naar binnen toe gericht. De dijk is af, er hoeft niet meer te worden gereden. In andere beelden uit de jaren negentig gebruikte Martin McNamara ook vaak wielen als metafoor voor beweging, met tijd en ruimte drie elementen die een belangrijke rol spelen in zijn werk.

Bij plaatsing was het beeld goed ingepast in de omgeving van het toenmalige nieuwe gemeentehuis.
Wijzigingen in de inrichting van het terrein en veranderde beplanting maakten dat het beeld steeds meer in het gedrang kwam. In 2008 krijgt het een andere plek in dezelfde omgeving. Dat vraagt om aanpassingen om het opnieuw goed tot zijn recht te laten komen.
Het zal niet meer op een vliedberg staan maar op vier schuin oplopende platen cortenstaal, dat door zijn geroest oppervlak een spannend contrast gaat vormen met de grijsgroene tint van de piramide.
Meer nog dan voorheen zal deze versie van het beeld het (voorlopig) afgerond zijn van de werkzaamheden aan de dijken in de buurt oproepen. Het karakter van een schuilplaats komt ook sterker naar voren in het ‘tweede leven’ van ‘Op Deltahoogte’. Maar als je wilt kun je er ook een aanzet tot de aanpak van de dijken in de toekomst in zien. Het beeld zal immers hoger komen te staan dan voorheen. En gelet op de klimaatverandering groeit de noodzaak tot verdere dijkverhogingen langzaam maar zeker ………